4 jan 2023 | Poëzie

Visioen

Geschreven door Fredy Schild

Een gewone dag
een gewone wandeling.
Ik zag de klok, kwart voor 
tien.
Ik zag de bomen langs 
het pad waar mensen gaan
met een korte groet.
Soms diep in hun zorgen om…!
Toen kroop jij in mijn gedachten
nam bezit van mijn ogen. 
Je liep je snelle pas, lachte
riep iets tegen mij, ik verstond je 
niet.
Het duurde een eeuwigheid
een tel.
Toen langzaam verdween je in 
de mist.
De zon brak door
een vogel scharrelde in het 
schaarse groen. 
Ik volgde mijn weg 
keek in verwondering naar 
de klok
Het was kwart voor tien. 

Beeld: Pixabay

Gerelateerde verhalen

Meer

Vrijheid

Mijn raam laat mij wolken zienin gouden gloed Vogels in hun vlucht naar verreoorden Ik zou een vogel willen zijnvliegen naar dat gouden licht Maar de vogels strijken neer de bomenrij zo dichtbij Maar ik laat mijn gedachten,fantasieën de vrije loopVrijer toch dan de...

Lees meer

Winter

Op de vlucht als zovelen,deuren bleven geslotenvoor zovelen toen en nu.Zij, Maria, hoog zwanger zat dodelijk vermoeid op hun ezeltje en hij, Josef, liep ernaaststeunend op z'n stok.Ze mochten rusten in een stalen daar werd hun Zoon geboren.Gewikkeld in...

Lees meer

Herfst getij

Als de klok te lange uren slaat,de kaarsen te vroeg laat branden,lichten weerkaatsen in de nattestraten dan overvalt mij een zachtemelancholiePas als de sterren weeraan de hemel staan ,de maan zijn zilveren glans over de stille stad legt danverdwijnt mijn droefheid...

Lees meer
Volg ons

Volg de PUP-nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van alle updates van PUP? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Volg ons