6 mrt 2021 | Poëzie

Verdriet

Geschreven door Harry Veenstra

De huid strak gespannen
met de kleur van perkament.
Zijn zwarte ogen star op het beeld
gericht van twee mannen in het groen.
‘Tuinieren is toch niks voor jou
zet hem toch op een ander net!’
Na vier keer lukte dat, voor even
toen drukte hij hem uit, de stilte viel.
Hij at z’n soesjes, gaf soms antwoord
op een vraag hoe het met hem gaat.
Stak z’n hand op toen ik ging.
Buiten scheen de zon,
mij was hij al vergeten……..

Fredy Schild

Diaconie Utrecht helpt

In opdracht van PGU

Gerelateerde verhalen

Meer

Eindig leven

Verstilde blijk als van eenandere wereldgleed over de stralende tuinwaar bijen dansten in de zon.Oneindige vermoeidheid van een teleen eeuwigheidVoorbode van wat laterwerkelijkheid werd 

Lees meer

Cyclus

Mijn hart is een coconmet vele kamers volvlinders van liefde,hoop en verlangen.Eens zal die cocon brekenen scherven zullen vallenin de vochtige aarde,waar kleurige bloemenbloeien en vlindersdansen in de zon. Beeld: Pexels

Lees meer

Mijn pleegkind woont in Kenya

Mijn pleegkind woont in Kenyaop afstand geef ik geldNaoumi – meisje – 8 jaar oudzo wordt zij in 't rapport vermeldhaar dagen breng ik dichterbijdichterbij naast die van mijhet vonnis is geveld:mijn alledag – een paradijsmijn credit-card – een toverwijsmijn...

Lees meer
Volg ons

Volg de PUP-nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van alle updates van PUP? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Volg ons