25 jan 2019 | Poëzie

Overdenking

Geschreven door Fredy Schild

Het is nog donker buiten.
Lichten schieten voorbij,
het drukke leven is begonnen.
De ramen van mijn buren fel verlicht.
Ik zie schimmen in witte jassen bedrijvig zijn.
Soms zit iemand al bij het raam
servet om, de haren kammend.
Een enkeling blijft in bed.
Ik zie bloenen,kaarten ,
een mooie schemerlamp.
Klein leven, horizon zo dichtbij!
Mijn blik dwaalt naar het drukke leven
buiten.
Ik neem nog deel straks
In dankbaarheid.

Fredy Schild

Gerelateerde verhalen

Meer

Migraine

Kolkend stromen mijn gedachtendoor mijn hoofd.Sterren schieten omhoogdoorklieft door bliksemschichten.Ik probeer de stroom te stoppen.Hoor dan een Stem die mij tot kalmte maant.Weldadige rust daalt over mij,langzaam, heel langzaam nog natrillend achter mijn ogenvallen...

Lees meer

Nunc et semper

In het leven ontstaat een leegte geleidelijk en diep doorvoeld de oorzaak kan ik feilloos duiden: het zijn de vrienden die verdwijnen een voor een door dementie of de dood wrede synoniemen die elkaar besluipen de vragen sla ik over want antwoorden zijn er geen dus ik...

Lees meer

Tijd

Woorden vervlogen als bladeren in de wind,verdwenen in de ijle lucht.Een gedichtdat je nooit schreef.Een droom die je nooit droomde.Beide opgelost in de tijd  Beeld: Frédy Schild

Lees meer
Volg ons

Volg de PUP-nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van alle updates van PUP? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Volg ons