Vanuit mijn raam

kijk ik

op een boom

een gewone boom

een kastanjeboom

 

vanuit mijn raam

kijk ik

op de lente

 

de knoppen zitten alle op hun plaats

ze lijken op de regisseur te wachten

die het sein zal geven

tot ontknoping

van hun intrigerend binnenleven

 

vanuit mijn raam

kijk ik

met verwondering

naar deze nu niet meer gewone boom

de kastanjeboom

en stil vraag ik mij af

is iets wel ooit gewoon

 

 

Oeke Kruythof