Zij staart mij aan

met lege ogen

gelijk een vogel

die moegevlogen is

ik onderging hetzelfde lot

herken mijn eigen beeld

 

in de nacht vol bommen

is het even stil

ik stamel troostend:

eens

lief kind

eens

komt er een nieuwe morgen

 

zij kijkt mij aan

ik lees de vraag

in haar grote ogen

 

het kind en ik

samen zijn wij stil

 

 

 

Oeke Kruythof