24 mrt 2022 | Poëzie

Kind in Oekraïne

Geschreven door Gohar Hovanes

Zij staart mij aan

met lege ogen

gelijk een vogel

die moegevlogen is

ik onderging hetzelfde lot

herken mijn eigen beeld

 

in de nacht vol bommen

is het even stil

ik stamel troostend:

eens

lief kind

eens

komt er een nieuwe morgen

 

zij kijkt mij aan

ik lees de vraag

in haar grote ogen

 

het kind en ik

samen zijn wij stil

 

 

 

Oeke Kruythof

Gerelateerde verhalen

Meer

Derde verdieping

Stijf gearmd liepen ze voor mij uit,twee vriendinnen , stijf gearmdde jassen hoog dichtgeknoopt.In de huiskamer schikten zehun jas zorgvuldig over de leuning              van de stoel .Tineke keek mij nog eens streng aan ,niet te veel doen hoor, haar vriendin         ...

Lees meer

Overdenking

           Waarom is het leven              zo hartverscheurend mooi.             Is geluk alleen in een             moment te vatten als           ...

Lees meer

Licht

Een grijze mist zo dicht weet niet van wijken. Verlangen onbeantwoord  Hoop op geluk lijkt vervlogen. Dan die warme groet, dat lief gebaar zo onverwacht. Een overdenking die ontroerd. Licht kiert in de donkerte . Licht dat verbindt en troost. Hoop geeft op die...

Lees meer
Volg ons

Volg de PUP-nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van alle updates van PUP? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Volg ons