7 dec 2022 | Poëzie

Winter

Geschreven door Fredy Schild

Op de vlucht als zovelen,
deuren bleven gesloten
voor zovelen toen en nu.
Zij, Maria, hoog zwanger zat 
dodelijk vermoeid op hun ezeltje 
en hij, Josef, liep ernaast
steunend op z’n stok.
Ze mochten rusten in een stal
en 
daar werd hun Zoon geboren.
Gewikkeld in doeken en gebed 
In stro lag daar in een kribbe 
het kind, zoon van God.
Een stralende ster verscheen
aan de hemel 
de herders in het veld volgen 
dat heldere licht.
Wijzen uit het Oosten brachten
hun giften.
Zij wisten, een wonder was 
geschied.
God de vader heeft de wereld 
z’n zoon geschonken, een zoon
die de mensheid geloof, liefde, 
troost en vergeving 
zou brengen tot de dag
van vandaag

Beeld: Fredy Schild

Gerelateerde verhalen

Meer

Vrijheid

Mijn raam laat mij wolken zienin gouden gloed Vogels in hun vlucht naar verreoorden Ik zou een vogel willen zijnvliegen naar dat gouden licht Maar de vogels strijken neer de bomenrij zo dichtbij Maar ik laat mijn gedachten,fantasieën de vrije loopVrijer toch dan de...

Lees meer

Visioen

Een gewone dageen gewone wandeling.Ik zag de klok, kwart voor tien.Ik zag de bomen langs het pad waar mensen gaanmet een korte groet.Soms diep in hun zorgen om...!Toen kroop jij in mijn gedachtennam bezit van mijn ogen. Je liep je snelle pas, lachteriep iets tegen...

Lees meer

Herfst getij

Als de klok te lange uren slaat,de kaarsen te vroeg laat branden,lichten weerkaatsen in de nattestraten dan overvalt mij een zachtemelancholiePas als de sterren weeraan de hemel staan ,de maan zijn zilveren glans over de stille stad legt danverdwijnt mijn droefheid...

Lees meer
Volg ons

Volg de PUP-nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van alle updates van PUP? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Volg ons