Een cocon van ragfijn
gesponnen draden
om breekbaar leven.
Veilig, slechts een moment.
Dan breekt los dat leven,
gaat op goud bestoven vleugels
het zonlicht tegemoet.
Schroeit zijn glanzende onschuld,
helderen ogen vergrauwen
in een eindeloze strijd.
Op gebroken vleugels gaat
dat leven struikelend naar
het verlossende einde
in vochtige aarde waar
bloemen zullen bloeien
in schitterende
kleurenpracht.
Fredy Schild