De mist heeft de wereld toegevouwen

ingekort tot één voetstap zicht

waarin plots een boom opduikt

als door mij betrapt in

zijn bestaan van wanhopig zoeken –

naakte armen grijpen in de lucht

deze boom

een laatste schreeuw in

de nacht van stille mist

 

of is ook deze werkelijkheid vernis

en wil hij mij bezwerend zeggen

dat ik niet wanhopen mag

dat er een morgen komt na deze nacht

dat in al zijn vezels lente wacht –

 

Oeke Kruythof