#Inzichten

Toos Wolters oprichter pioniersplek De Fluisterstille Stem

 Niet razen, maar fluisteren

Tekst: Marieke van WIlligen, foto Hans Kramer

“Wat doe je hier?”  vroeg God aan de profeet Elia. Bij pioniersplek ‘De Fluisterstille Stem,’ geïnitieerd door de Johanneskerk, kan iedereen zoeken naar een antwoord op deze grondvraag. Toos Wolters, voortrekker van de pioniersplek deelde zeven levensinzichten met PUP. “Het is tijd voor geestelijk hygiëne.”

 

Inzicht 1  Angst werkt remmend

“Ik ben opgegroeid in het Groningse Marum. Mijn vader was een Fries, een boerenzoon. Hij kon geen boer worden, zijn broers gingen hem voor. Daarom werd hij gemeentesecretaris.  Mijn moeder was een stadse, ze kwam uit Groningen. Ze is eigenlijk altijd een stadse gebleven.  Ze was wat bang, had ze overgehouden aan de oorlog. Eigenlijk is ze nooit over de oorlog heen gekomen. Ze was overbezorgd. “Blijf maar veilig hier,” was haar adagium,  Dat remde af. Angst belemmert processen.“

Inzicht 2 Leraren komen op je pad

“Halverwege mijn predikantschap kwam de studie psychosynthese op mijn pad. Ik werd gegrepen door de manier van kijken van de grondleggers Roberto Assagioli en Piero Ferrucci.  Ik leerde er de basis van psychosynthese. Je kunt een lang verhaal houden wat psychosynthese is, maar kortweg komt het erop neer dat het leert wat je zuivere zelf is.  Het gaat om de synthese tussen lichaam, ziel en geest. Dit is ook de basis van onze pioniersplek De Fluisterstille Stem.  Ik ben ook dertig dagen in retraite geweest bij de Jezuïeten, die ik tegenkwam op mijn levenspad. Ik deed er geestelijke oefeningen van Igantius van Loyala. Dat was zwaar, maar ik heb er veel geleerd. Vooral om stil te zijn te luisteren naar je innerlijke stem.”

 

Inzicht 3  Gods bedoeling: worden wie je ten diepste bent.

“Luisteren naar je innerlijke stem, is in deze tijd steeds moeilijker. Het is nu letterlijk minder stil dan vroeger.  Veel sociale media, veel lawaai.  Terwijl je stil moet worden om God te kunnen horen. Stil worden en luisteren kun je oefenen. We doen dat in De Fluisterstille Stem. Je kunt het oefenen door te mediteren, te blijven bij je kern, teksten op te zeggen. Een beetje als een mantra, ja. Ik doe het door ’s ochtends heel aandachtig het Onze Vader op te zeggen, of Wees Gegroet. Niet dat ik Katholiek ben opgevoed, maar omdat ik vind dat het vrouwelijke deel ondervertegenwoordigd is in het protestantse geloof. Die stilte en de ritmiek van een tekst, heb ik nodig om je innerlijke stem te horen.  Of die stem van God is? Ik ben dominee genoeg om te zeggen van wel, maar als er mensen naar de Fluisterstille Stem komen die daar niet aan willen, ook prima. Als je eenmaal naar je innerlijke stem hebt leren luisteren, kun je tegenwicht bieden aan het leven van alle dag. Jij en het dagelijkse leven hebben een wisselwerking.  Ik voel me uitgenodigd om mensen te helpen terug te keren naar hun diepste, zuivere zelf, zodat ze Gods roepstem kunnen horen. “

 

Inzicht 5  Je moet sterven om opnieuw geboren te worden.

“Jezus stierf om weer op te staan, het is de basis van het Christelijke geloof. Je ziet dit principe ook in andere mythen, kijk maar naar de vogel Phoenix. Ik heb zo’n proces een tijdje geleden doorgemaakt, voor ik bij de Johanneskerk kwam. Het had te maken met een kerksluiting, waarbij op menselijk vlak veel mis ging. Pijnlijk om mee te maken. Het deed me geestelijk bijna de das om. Ik raakte het geloof in de gemeenschap, in God en de mensen kwijt. Ik stond op het punt mijn toga aan de wilgen te hangen. Toen kwam onverwachts de Johanneskerk, zes jaar geleden.  Een oecumenische gemeenschap, midden in Overvecht. Langzaam kwam ik terug bij  God en bij mezelf. Ik werd geraakt door de tekst: ‘In hem zijn wij, leven wij en bewegen wij.” Ik ontmoette God, hij woont in de stilte.  En ik realiseerde me: “Met deze God wil ik weer in zee.” Zo kwam het geloof in mijn leven terug.  De crisis heeft me milder gemaakt. Ik ben minder eisend geworden dan vroeger, en neem de mensen en de dingen meer zoals ze zijn.”

 

Inzicht 6 Alles draait om liefde en verbinding

“Wat me drijft?  De liefde. En Jezus is voor mij de wegwijzer, ik probeer in zijn voetsporen te leven. Ik voel me geroepen mensen te helpen te zoeken naar hun zuivere ziel, zodat ze beseffen dat ze niet alleen zijn. Dat ze onderdeel zijn van een groter geheel. Een mens is ten diepste niet eenzaam. Het draait om verbinding met elkaar en met God. Als je die laag doorleeft, is het gevoel van liefde en verbinding bijna te mooi om waar te zijn. “

 

Lees het volledige interview in het magazine PUP, verkrijgbaar bij Shofar of door te bestellen (zie rechts) 

Interesse in de Fluisterstille Stem? Kijk op www.defluisterstillestem.nl en schrijf je in voor de eerstvolgende bijeenkomst, op 21 september.

 

:  Toos Wolters (60) studeerde theologie en psychosynthese.  Sinds 2013 is zij predikant van de Johanneskerk in Overvecht.

 

p.s.: like onze pagina op facebook, dat helpt!