10 feb 2020 | Poëzie

Februaribomen

Geschreven door Harry Veenstra

In al hun vezels wachten zij –
de bomen langs de singel
ademloos gespannen
windstil wachten zij
de kluizenaars in ons bestaan
in zichzelf gekeerd
altijd op dezelfde plaats
en toch –
en toch
verrichten zij
het grootste wonder
herscheppen zij
het leven keer op keer
ik weet
de lente komt
de nieuwe taal
die zij gaan spreken
de lente
waar ook ik –
ook ik op wachten wil

Oeke Kruythof

Diaconie Utrecht helpt

In opdracht van PGU

Gerelateerde verhalen

Meer

Herfst getij

Als de klok te lange uren slaat,de kaarsen te vroeg laat branden,lichten weerkaatsen in de nattestraten dan overvalt mij een zachtemelancholiePas als de sterren weeraan de hemel staan ,de maan zijn zilveren glans over de stille stad legt danverdwijnt mijn droefheid...

Lees meer

Gebed

Alleen op u kan ik bouwen.Hoeveel liefde ik ook ontmoetvan mens tot mens ,Uw liefde ,is niet te evenaren,Oh Heerneem mij bij de hand,leid mij langsde moeilijke wegdie leven heet.Houd mij vast als ik wankel,de afgrond zo dichtbij.Dank U Heer,U redt mij keer op...

Lees meer

Herfstschilder

De schilderheeft op zijn paleteen buitelingaan kleurenbij elkaar gezetbruinenroodenokergelenwil hij uitbundigmet mij delenbruinenroodenokergelenmijn oogverliest zichin het bladerdakmeester-schilder in zijn vak Beeld: Liselotte van Eck

Lees meer
Volg ons

Volg de PUP-nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van alle updates van PUP? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Volg ons